The Academia Montis Regalis's Orchestra was founded in 1994 and since then it appeared in numerous concerts in Italy and abroad (Europe, Canada, Australia etc). With Alesandro De Marchi who is its principal conductor the orchestra took part to Naive's "Vivaldi Edition" recorfing among others Juditha Triumphans and Orlando finto pazzo. For Hyperion the Orchestra is recording Roman Oratorios of the 18th Century and up to now have been issued San Giovanni Battista by Stradella, Il trionfo del tempo e del disinganno by Haendel and Davidis pugna et victoria by Alessandro Scarlatti. Their recordings obtained several awards (Diapason d'Or, Choc Musique, Grammophone Choice) and in 2006 the Orchestra received the Abbiati Award from the Italian music critics.

Alessandro De Marchi studied organ and composition at the Conservatory of Santa Cecilia in Rome and harpsichord, chamber music and baroque style at the Schola Cantorum in Basel. After his close collaboration, as harpsichordist and musical assistant, to René Jacobs and Daniel Barenboim, he regularly conducts in many of the major Theatres and Festivals As principal conductor of the Academia Montis Regalis Orchestra, Alessandro De Marchi undertook tours in Europe, Canada, Australia, South America and Japan.

Alessandro De Marchi has been appointed as artistic director, after René Jacobs, of the Innsbrucker Festwochen der Alten Musik.

The vast repertoire, numerous collaborations with some of the most important international conductors and ensembles, the long-term and multiform activities, make Claudio Chiavazza one of the most representative figures of the Italian choral scene. His trained at the Turin Conservatory, where is currently a professor, and then studied at the Kodály Institute in Kecskemét. He has been the conductor of Coro Maghini since its inception and alternates the choir's musical engagements with conducting various musical ensembles, promoting choral events, and organizing initiatives aimed at the diffusion of musical culture and choral singing. He has performed in more than 500 concerts, in Italy, Hungary, France, Switzerland, Greece, the Czech Republic, Ex-Yugoslavia, in addition to important recordings.

Born in Milan, she studied piano and double bass before turning to singing, studying with the Margaret Heyward.

She went on to specialize in baroque and classical repertoire and is now one of the most sought after soloists in the field of baroque and classical music.

She has sung in many of the most important theatres in Europe and the United States, working with conductors such as Nikolaus Harnoncourt, Ton Koopman, Gustav Leonhardt, Franz Brüggen, Jordi Savall, Alan Curtis, Giovanni Antonini, Fabio Biondi, Rinaldo Alessandrini and Ottavio Dantone.

Roberta Invernizzi has made over 70 recordings, many of which have been recognized by the musical press with awards like Diapason D'Or de l'Année, Choc du Monde de la Musique, Grammophone Awards and Deutsche Schallplatten Preis.

Philadelphia-born soprano Robin Johannsen made her European debut with the Deutsche Oper Berlin in 2002. In 2008, she made her debut with the Freiburger Barockorchester at the Lucerne Festival. Highlights of 2009-2010 included a German tour and CD production with the Internationale Bachakademie, concerts in Torino with Academia Montis Regalis and Dresden Philharmonic, and a Cavalli production with the Vlaamse Opera. In 2010-2011 she appeared in Copenhagen with the Danish National Chamber Orchestra under Ottavio Dantone, at the Innsbruck Festival of Early Music, at the Staatsoper Stuttgart, and in Rotterdam for a staged production of Haydn's Die Jahreszeiten (with B'Rock and Chris Moulds). Upcoming projects include productions with Monica Huggett, Matthew Halls, Attilio Cremonesi, and a German tour with Concerto Köln. Johannsen received degrees in vocal performance from Carnegie Mellon University and the University of Cincinnati College-Conservatory of Music. Among her first engagements were gala concerts in Lincoln Center and Carnegie Hall.

Italian by origin, the Swiss-Argentine countertenor Martín Oro studied the viola with Yuri Bashmet in Moscow. Having decided to devote to singing he graduated with honours from the Conservatoire de Fribourg, Conservatoire de Neuchâtel as well as at the Schola Cantorum Basiliensis. Martín Oro is a versatile countertenor, able to handle sacred, heroic or humorous roles with ease. His repertoire ranges from Baroque to Britten to contemporary music.

He has sung alongside soloists as Cecilia Bartoli, and Philippe Jaroussky, under conductors such as Rinaldo Alessandrini, Nikolaus Harnoncourt, Mark Minkowski, Alessandro De Marchi, Christophe Rousset, René Jacobs, ,... Martin Oro appears regularely in international Festivals and Theatres such as Händel Festival in Halle, Innsbrucker Festwochen, Cité de la Musique Paris, Théâtre des Champs-Élysées, Theater an der Wien, Teatro alla Scala in Milan.

The German tenor, Markus Brutscher, received his first musical training as a member of the Regensburger Domspatzen and Augsburger Domsingknaben choirs.

In 1985, Markus Brutscher began his formal studies at the Leopold Mozart Conservatory in Augsburg, going on to High School for Music in Munich. He continued his studies at the Berlin Academy of Arts under Norma Sharp, in London under Rudolph Piernay, and in Frankfurt under Karlheinz Jarius.

Markus Brutscher was a much sought-after tenor even while still studying, and performed with numerous leading conductors and at major international festivals, and has appeared at many concerts both at home and abroad.

Markus Brutscher's broad repertoire ranges from works of the early Baroque to the present day. Markus Brutscher has been involved in numerous radio and CD productions. His recordings are available on the EMI-Electrola, Harmonia Mundi and Capriccio labels.

Winner of the As.Li.Co. contest, Antonio Abete made his debut in I Quatro rusteghi by Wolf-Ferrari. His career has then taken him to major Festivals and Opera Houses such as Zurich Opernhaus, Théatre des Champs Elysées, Opéra Bastille, Opera in Lyon, Barbican Center, Bayerische Staatsoper, Liceu Barcelona, Teatro Real Madrid, Berlin Staatsoper, La Monnaie in Bruxelles, , Salzburger Festspiele, Innsbrucker Festwochen der Alten Musik. Conductors with whom he has worked in opera and concert include Alessandrini, Antonini, Christie, Cremonesi, Curtis, De Marchi, Fasolis, Hogwood, Jacobs, Junghänel, McCreesh, Minkowski,...

Antonio Abete has a large concert and oratorio repertoire, which ranges from Monteverdi, Bach, Handel, Haydn, Mozart, up to Stravinsky and Honneger.

Jean-Pierre Hautekiet is gediplomeerd aan de Kon.  Beiaardschool "Jef Denyn" te Mechelen. Hij is
hoofdzakelijk werkzaam te Oostende: als leraar orgel aan het Stedelijk Muziekconservatorium, als kerkorganist, als koorleider en als stadsbeiaardier. In Veurne is hij ook stadsbeiaardier en verbonden aan de Stedelijke Muziekakademie.

Drs. Erik Heijerman (1956) was tot 2009 stafmedewerker aan de Internationale School voor Wijsbegeerte in Leusden, waar hij cursussen en conferenties over filosofie organiseerde. Drs. Erik Heijerman (1956) studeerde wiskunde en filosofie aan de Universiteit Utrecht, en klavecimbel aan het Brabants Conservatorium. Hij doceert muziekfilosofie aan de HOVO Vrije Universiteit Utrecht , HOVO Erasmus Universiteit en HOVO Radboud Universiteit.

Stile Antico is an ensemble of young British singers, now established as one of the most original and exciting new voices in its field. Much in demand in concert, the group performs regularly throughout Europe and North America. Their recordings on the Harmonia Mundi label have enjoyed great success, (Diapason d'or de l'année , Preis der deutschen Schallplattenkritik, 2 GRAMMY nominations).

Working without a conductor, the members of Stile Antico rehearse and perform as chamber musicians, each contributing artistically to the musical result. Their performances have repeatedly been praised for their vitality and commitment, expressive lucidity and imaginative response to text.

Stile Antico's recent performances have included debuts in The U.S.A, the Amsterdam Concertgebouw, and at the Boston, Bruges, Barcelona and Utrecht early music festivals.

Het zangerscollectief Compagnie Bischoff werd opgericht in 2005 en maakte een jaar later zijn debuut in het Festival Oude Muziek Utrecht. In 2007 ontstond de eerste geënsceneerde productie, Lettere amorose met muziek van Monteverdi. In 2008 werd voor het MAfestival Brugge de voorstelling HMS Oriana gemaakt, met Engelse madrigalen van rond 1600. Compagnie Bischoff maakt voorstellingen die hun dramaturgische essentie uit de muziek halen. Het basisrepertoire omvat de klassieke, gecomponeerde muziek van Gregoriaans tot pakweg het midden van de 20steeeuw, met een sterk accent op wat traditioneel de 'oude' muziek heet. De Compagnie werkt ook graag samen met hedendaagse componisten of klankkunstenaars die zich door het oudere werk laten inspireren of daar commentaar op leveren. In 2011 gaat behalve De Zaak Jezus, ook Via dolorosa, met muziek van Franz Liszt en beeld van Carl de Keyzer in première (KlaraFestival, Brussel.)

Na zijn studie Sonologie aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag werd Wouter Snoei (1977) actief als componist en elektronica specialist. Naast werken voor solo live elektronica componeerde hij diverse stukken voor elektronica met instrumenten en/of stem, voor o.m. Calefax Rietkwintet, ASKO Kamerkoor, Ensemble Intégrales en de Veenfabriek. Voor Pulse (solo live elektronica) ontving hij de Matthijs Vermeulen Aanmoedigingsprijs 2004. Tevens verzorgde hij de klankregie van stukken van o.m. Luigi Nono, John Cage en Gérard Grisey. In 2007 werkte hij als klankkunstenaar mee aan de productie Lettere amorose van de Compagnie Bischoff

Als live elektronica specialist werkte hij samen met diverse collega componisten, w.o. Jasper Blom en Cathy van Eck, en was recentelijk klankregisseur van Machinations 2009 van Georges Aperghis door VocaalLAB. In november 2009 was hij betrokken bij de uitvoering van Pierre Boulez' Répons door ASKO/Schoenberg. Daarnaast is hij docent aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.

Jan Van den Bossche studeerde koordirectie aan het Koninklijk Conservatorium van Gent. Hij verdiepte zich vervolgens in de oude muziek in Wenen, waar hij onder andere viola da gamba studeerde. Hij was lange tijd actief als zanger, onder andere bij het Arnold Schoenberg Chor (Wenen) en vocaal ensemble Ex Tempore (Gent). Vanaf 2000 was hij werkzaam bij de Organisatie Oude Muziek in Utrecht, eerst als programmeur en van 2003 als directeur. In 2009 verliet hij de Organisatie Oude Muziek en werd artistiek directeur van het Festival de Musica Antiga van Barcelona. Sinds 2007 is hij ook actief als regisseur van muziektheatervoorstellingen. In 2010 werd hij artistiek leider van de Compagnie Bischoff.

The Quatuor Romantique takes us back to the exciting times at the end of the 19th century. The vibrant atmosphere of new artistic approaches and re-thinking of old concepts marks in many ways a turning point in musical history. This mood the Quatuor Romantique brings back to life in a today unusual but back then traditional instrumentation of violin, cello, piano and harmonium. The Quatuor Romantique interpret well-known as well a rare pieces, original compositions as well as contemporary arrangements under special consideration of the historical performance practice.

Le Quatuor Romantique was founded in 2005. The four musicians have all been trained at esteemed international conservatoires and have made a name for themselves giving concerts all over Europe. After successful performances i.e. at 'styriarte Graz', Düsseldorf (co-production with Pina Bausch Dance Company), Köln, Le Quatuor Romantique recorded their first albums "Opera fantasias from Shadowlands" and "A late romantic Christmas Eve" in 2010.

With their distinctive concert programming, young internationally staffed Les Passion de l'Ame, under the leadership of Swiss violinist Meret Lüthi, have been creating fresh and innovative audience experiences. With their trademark of vivid interpretation on period instruments, the Berne based orchestra have caused quite a stir in the baroque scene since their formation three years ago. In summer 2011, Les Passions de l'Ame will give their international debut concerts at various festivals for Ancient Music in France and Belgium.

Swiss violinist Meret Lüthi founded "Les Passions de l'Ame", an orchestra for Ancient Music, in 2008, and has been its leader ever since. She appears also as leader of Belgian Ensemble "B'Rock" and plays a guest musician with the Freiburger Barockorchester. Touring extensively both for concert and opera, she has recorded CD-, radio- and tv-productions with René Jacobs, Ivor Bolton, Adam Fischer, Gary Cooper and others. A further commitment concerns Chamber music, as evindenced by her appearances at „Young Artists in Concert" in Davos 2008/09. In 2010, Meret Lüthi gave her debut concert at the Lucerne Festival.

Meret Lüthi completed her studies at the Academy of Arts, Berne, before specialising for the baroque violin under the tuition of Anton Steck at the State Academy of Music in Trossingen, Germany.

Ulrike Hofbauer was born in Bavaria and studied singing and voice teaching at the Universities of Wurzburg and Salzburg, and at the Schola Cantorum Basiliensis in Basle.

Ulrike now lives in Basle and has performed as a soloist with Singer Pur, Collegium Vocale Gent, L'Arpeggiata, and Cantus Coelln amongst others. Her versatility as a singer is documented in radio recordings, CDs and DVDs.

Currently she is devoting much of her energy to her own baroque ensemble 'sav!di...', withwhom she won the Early Music Competition in York in 2003 and also the Van Wassenaer Concours in The Hague in 2004.

She has recently taken up the position as Baroque singing teacher at the University Mozarteum Innsbruck.

Lucilla Galeazzi est considérée comme l'une des plus grandes figures de la chanson populaire traditionnelle

italienne. Elle se rapproche de la musique populaire de l'Ombrie pendant ses études universitaires, et étudie le chant avec la soprano Michiko Harayama et avec la basse Gianni Socci.

En 1987, elle fonde son propre groupe, Il Trillo, avec lequel elle donne des concerts dans tous les festivals européens.

Nombreuses sont également ses rencontres avec la musique contemporaine et le jazz. On la connaît notamment pour sa collaboration avec l' Arpeggiata, dont sont issus deux disques mythiques, La

Tarantella et All'Improvviso. Lucilla Galeazzi est l'auteur d'une discographie importante, au sein de laquelle on peut citer Cuore di Terra, L'Albero del canto, Il Trillo, Castel del Monte, Stagioni, et Trillo rouge. La prestigieuse Académie Charles Cros en France lui attribue en 2004 une distinction remarquée pour

Stagioni et en 2005 un Coup de Coeur pour l'ensemble de sa carrière.

Ensemble Pygmalion was founded in 2005 by Raphaël Pichon.

The original project of Pygmalion lies in its willingness to build its identity by moving with a permanent team and drawing in the directory covering all the music for choir and orchestra, on period instruments, covering three centuries of music. And because the "old" instruments must now also find their place as such for their "timbre" of singularity, Pygmalion launches commissions to young composers.

Pygmalion has been invited since 2007 by some of the most reknown festivals and concerts series in France and abroad : Festivals of la Chaise-Dieu, Beaune, Sablé, Ambronay, Saintes, Brussels' Bozar, MAfestival Brugge...

Projects in 2011 – 2013 include a series of Rameau's tragedies for the Festival of Beaune and the reconstruction of Bach's Köthener Trauermusik BWV 244a.

Their recording debut with Bachs Missae breves BWV 234 and 235 for the Alpha label , received a Diapason d'or de l'année 2008 and the Orphée d'or as the best sacred music recording of 2008. The last two Missae breves have recently been awarded Editor's Choice by Gramophone.

Born in 1984, the French conductor Raphaël Pichon, sang as a child with the Maîtrise des Petits Chanteurs de Versailles, and studied violin and piano at the conservatory of Versailles. Attracted rapidly by singing and conducting, he finished his studies at the CNSMDP and CNR of Paris, with Kenneth Weiss and Howard Crook among others.

Raphaël Pichon's experiences led him to sing under the conductors Jordi Savall, Gustav Leonhardt, Ton Koopman, or Vincent Dumestre. In 2005, Raphaël Pichon founded the Ensemble Pygmalion. Raphaël Pichon also founded the chamber choir OTrente, with which he deals with the romantic and contemporary repertoire. In 2010, performed Bach, Poulenc, Schubert and Brahms, invited by the Festivak of Levallois, the Musicales of Normandie, or the Musicales of Montreuil.

He also founded a new orchestra on period instruments, specialized in the classical and romantic repertoires, starting with Mozart's C minor mass with Otrente.

Piet Kuijken studeerde bij Jan Vermeulen, vervolgens aan het Conservatorium te Brussel bij Jan Michiels en André De Groote en met een BAEF Fellowship aan de Indiana University (USA) bij Menahem Pressler. Naast uitmuntende diploma's won hij o.a. de prijzen E.Ollin, M.Lefranck, M.Horlait-Dapsens, de "CERA-Jeugd en Muziekprijs 1994" en de Schumann Concerto Competition te Bloomington.

Hij is docent piano en pianoforte aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en gastprofessor pianoforte aan het Conservatorium van Antwerpen. Zijn gevarieerde beroepsleven waarbij hij zowel het klavecimbel, verschillende pianoforte's als moderne piano speelt, bracht hem in belangrijke concertzalen en festivals in heel Europa, Japan en Mexico.

Naast solo recitals verdiept hij zich met veel toewijding in het kamermuziek en liedrepertoire.

Zijn CD opnames werden met verschillende prijzen (Choc du Monde de la Musique - Diapason d'Or) bekroond.

Anouk De Clercq (°1971 in Ghent) studied piano at the Academy of Music in Ghent and film at the Hoger Sint-Lukas Instituut in Brussels. Her films explore the audiovisual potential of computer language to create possible worlds, many of which have a strongly architectonic character. She has received several awards, including an award from the Future Imprint International Animation Competition, Taipei (2003), the International Backup Award New Media in Film, Weimar (2004) and the Illy Prize at Art Brussels (2005). Her works have been shown in Tate Modern, Whitechapel Art Gallery, Centre Pompidou, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia, New York Film and Video Festival, the International Film Festival Rotterdam, Transmediale, Biennale de l'Image en Mouvement, among others. Anouk De Clercq currently teaches at the Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Ghent. She lives and works in Brussels. www.portapak.be

Anton Aeki is a sound artist living in Brussels. Using field recording, contact microphones, noises and processed electronic sounds, he creates a subverted and meditative ritualism. His works range from composing sound for art videos to participating in martiensgohome, a four persons collective realizing a weekly program of improvised electronic sound as well as various performances.

Reynaldo Ramperssad (born in Caracas, Venezuela) studied at the National Superior School of Performing Arts "Cesar Rengifo" and complemented his dramaturgical studies with Dieter Welke, Robert Wilson, Stéphan Suchke, Tony Cot and Francisco Salazar. As a light designer he works for various choreographers and directors, among others: David Strosberg, Colectif Struiken, Zouzou Leyens, Marianne Kirch, Nathalie Mouger, Virginie Jortay, Thierry Smits, Antoine Pickels and at the Ecole Supérieure des arts du cirque of Brussels, where he also has held, since 2003, the position of Dramaturgy and Scenic Techniques professor.

Die Kunst der Differenzierung, ein unbedingter Gestaltungswille, eine enorme dynamische Bandbreite, klare Linienführung und agile Spielfreude prägen die Interpretationen des Schuppanzigh-Quartetts. Internationales Renommee erwarb sich das auf Originalinstrumenten musizierende Streichquartett dank einer regen Aufnahmetätigkeit sowie durch ungewöhnliche und intelligent zusammengestellte Konzertprogramme, die von einer intensiven Auseinandersetzung mit dem historischen Kontext und einer profunden Kenntnis historischer Spielweise und Klangästhetik zeugen. Im Bereich der historischen Aufführungspraxis haben Anton Steck, Franc Polman, Christian Goosses und Antje Geusen Maßstäbe gesetzt.

Namenspatron der Quartettformation ist Beethovens Freund und Zeitgenosse Ignaz Schuppanzigh (1776-1830), jener hervorragende Violinist, der 1796 das erste in fester Besetzung spielende Streichquartett der Musikgeschichtete gründete. Ignaz Schuppanzigh nahm Einfluss auf das Schaffen der Komponisten seiner Zeit und trug zur Etablierung eines bürgerlichen Musiklebens im 19. Jahrhundert bei.

Das "neue" Schuppanzigh-Quartett - gegründet genau 200 Jahre nach dem historischen Schuppanzigh-Quartett - setzt wichtige Impulse im heutigen Konzertleben: Die vier Streicher schärfen das Bewusstsein ihrer Zuhörer für eine enorm wichtige und fruchtbare Phase, in der die Gattung Streichquartett entscheidend geprägt wurde. Sie lenken den Blick (und das Gehör!) auf neue Aspekte in den Werken von Haydn, Mozart und Beethoven ebenso wie auf lohnende und spannende Neuentdeckungen unter den weniger bekannten Komponisten jener Zeit.

Zwei Einspielungen mit Werken von Ferdinand Ries, der ein Schüler und Freund von Beethoven war, haben Fachwelt und Publikum aufhorchen lassen. Das Fono Forum lässt keinen Zweifel an der Qualität der Kompositionen - und der Interpretation: "Dass diese kammermusikalischen Meisterwerke - das sind sie wirklich! - eine so suggestive Wirkung entfalten können, liegt nicht an den Fähigkeiten von Ferdinand Ries allein, sondern auch am maßstäblichen Niveau der Interpretationen."

Die erste CD in einer drei Alben umfassenden Haydn-Edition wurde mit dem Prelude Classical Award und dem Diapason d'or ausgezeichnet. "Haydn ist der Prüfstein für jedes Streichquartett, er begleitet uns seit unserer Gründung", so Primarius Anton Steck. "Jedes Quartett, jeder Satz wird bei den Schuppanzighs zu einer Sache auf Leben und Tod. (...) Mit jedem Takt wird hier große Musik präsentiert, virtuos und brillant", schreibt das Fono Forum.

Petra Somlai was born in 1981 in Hungary. After graduating in conducting and piano performance at the Bartok Conservatory (Budapest) she completed her degree in piano performance at the Franz Liszt Academy of Music (Budapest) in 2007. During these years the focus of her interest gradually turned to the authentic interpretation on period instruments and studied harpsichord and fortepiano with D. Ward (England), and also at the Royal Conservatory of Amsterdam and The Hague under the direction of F. Bonizzoni, M. van Delft and B. Oort. Beside giving solo recitals and playing chamber music she is often invited as a soloist by orchestras, and currently working in several musicological research as well as in baroque and classical projects as a continuo player.

In 2010 she won the first prize and the special public prize at the International Fortepiano Competition in Bruges (Belgium) and was awarded to the Prima Primissima Award in Culture as a young talent.

Les Muffatti ontstond vanuit de behoefte bij een aantal jonge Brusselse musici om, met het oog op de uitvoering van het Barokke orkestrepertoire, een professionele werksituatie te creëren waarbinnen op evenredige wijze aandacht kon worden besteed aan elementaire muzikanteske speelvreugde, ambachtelijke verfijning en inhoudelijke verdieping. Hun enthousiasme, inzet en idealisme vond weerklank bij Barokspecialist Peter Van Heyghen die het ensemble dan ook vervoegde als vaste coach en dirigent. Samen speelden ze in Juni 2004 hun debuutconcert te Brussel en sindsdien traden ze op in België, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Italië en Portugal. Ze waren onder meer reeds meerdere malen te gast in het Concertgebouw te Brugge, op het Musica Sacra festival te Maastricht en op de gerenommeerde Oude Muziek festivals te Brugge en Utrecht. Tussen 2007 en 2009 vormen ze ook één van de ensembles in residentie in het Muziekcentrum Augustinus te Antwerpen.

De naam van het ensemble verwijst naar de kosmopolitische componist Georg Muffat (1653-1704), een sleutelfiguur in de ontstaansgeschiedenis van het orkest en één van de eerste auteurs die de grote verschillen tussen de Franse en Italiaanse Barokke muzikale stijl op gedetailleerde wijze in kaart bracht.

Het centrale element in de uitvoeringspraktijk van Les Muffatti is hun permanente streven naar de perfecte beheersing van een muzikale gestiek die volledig geënt is op de voor de Barokke kunst zo wezenlijke en inherente theatraliteit. Deze doelstelling, die op zich veel verder reikt dan het louter correct uitvoeren van een partituur, vindt zijn oorsprong in de vaste overtuiging dat deze hoog affectieve en retorische communicatievorm niet alleen typisch Barok is maar tevens essentieel universeel van karakter. Gedegen stijlkennis, aangepaste speeltechnieken en zorgvuldig uitgekozen instrumentarium vormen voor Les Muffatti dus precies die middelen die hen in staat stellen om met een weliswaar historisch repertoire toch steeds opnieuw een hedendaags publiek te onderhouden, te roeren en te overtuigen.

Peter Van Heyghen studeerde blokfluit en zang aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. In de loop der jaren ontwikkelde hij zich tot een internationaal erkend specialist op het gebied van de uitvoeringspraktijk van zowel Renaissance als Barok muziek. Hij concerteert wereldwijd als solist, met zijn kamermuziekensemble More Maiorum, het blokfluitconsort Mezzaluna, als co-artistiek leider van het vocale Renaissance ensemble Cappella Pratensis en als vaste dirigent en artistiek directeur van het Brusselse Barokorkest Les Muffatti. Hij is regelmatig te gast op gerenommeerde Oude Muziekfestivals zoals deze te Brugge, Antwerpen, Utrecht en St. Petersburg.

In 2005 werd hij door de Belgische klassieke radiozender Klara uitgekozen tot festivalster van het Musica Antiqua festival te Brugge. Tussen 2007 en 2009 is hij met zijn ensembles »artist in residence« in het Muziekcentrum Augustinus te Antwerpen. Hij is te horen op CD opnames van onder meer de labels Passacaille, Eufoda, Accent, Opus 111, Klara en Ramée.

Peter Van heyghen is ook actief als onderzoeker, publicist, referent en docent. Als leraar Historische Uitvoeringspraktijk en Blokluit is hij verbonden aan de Oude Muziekafdelingen van de Koninklijke Conservatoria te Brussel en Den Haag. Daarnaast verzorgt hij wereldwijd regelmatig meestercursussen, workshops, lezingen en gastcolleges.

Sinds enkele jaren legt Peter Van Heyghen zich steeds meer toe op het Barokke operarepertoire. Samen met regisseuse en choreografe Sigrid T'Hooft leidt hij sinds 2003 de opera workshop van de Händel-Akademie te Karlsruhe en beiden zijn als team uitgenodigd om in Februari 2009 aan het Badisches Staatstheater te Karlsruhe de artistieke leiding waar te nemen van de operaproductie Radamisto van G.F.Händel.

She was born in Prague. In 2002 she graduated from the Prague Conservatory in the class of Ji?í Kotou?.

She undertook further study with Poppy Holden, Peter Kooij, Monika Mauch and Howard Crook.

Hana specializes in the interpretation of baroque, rennaisance and medieval music, performing with ensembles and orchestras around the world, including Collegium Vocale Gent, Bach Collegium Japan, Sette Voci, La Fenice, Tafelmusik, Collegium 1704, among others.

She has performed at many European festivals, including Prague Spring, Festival Oude Muziek Utrecht, Resonanzen (Vienna), Tage Alter Musik (Regensburg), Festival de Sablé, Festival de La Chaise – Dieu, Festival de Saintes, Hong Kong Arts Festival.

Hana also plays gothic harp and presents concerts in which she accompanies herself on that instrument. She is also a member of Tiburtina Ensemble, which specializes in the Gregorian chant and early medieval polyphony.

Getting at 11 in the « Petits Chanteurs à la Croix de Lorraine » of Epinal (directed by Geoffroy Jourdain), she worked first as a journalist until she was 27.

She enters the conservatory Gabriel-Fauré of Paris, in 2003. She's graduated, in 2008, from the Maîtrise de Notre-Dame de Paris where she has been practising with Margreet Hoenig, Noëlle Barker, Paul Esswood, Howard Crook, Rinaldo Alessandrini, Dominique Visse...

She has just got the diploma of Early Music from CRR de Paris, which she attended teachings of Howard Crook, Yvon Repérant, Jan van Elsacker, Jean Tubéry, Ariane Maurette or Irène Ginger for baroque dance.

She sings regularly in early music as in contemporary répertoire with Les Jeunes Solistes, Correspondances, Ensemble Pygmalion, Les Folies françoises , L'Ensemble William Byrd, Arts Florissants, Les Siècles and the Collegium Vocale Gent .

De Zweeds-Chileense mezzosopraan Luciana Mancini studeerde zang aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, bij docenten Rita Dams, Jill Feldman, Michael Chance, Peter Kooij en Diane Forlano. In 2009 haalde zij haar Master diploma met als specialisatie het vroeg-Italiaanse repertoire.

Met het ensemble L'Arpeggiata zong zij in onder meer Cavalieri's La Rappressentatione d´Anima e di Corpo (MA Festival in Brugge, Festival de Música Sacra in Cuenca, Festival de Semana Santa in Valladolid en het Festival de Sablè), Monteverdi's Vespro della Beata Vergine (Poissy) en programma's als Al Improviso, Via Crucis en Los Imposibles.

Zij vertolkte de rollen van Bradamante in Rossi's Il Palazzo Incantato, Dafne in Peri's L'Euridice.

Luciana Mancini

Uit de latere barok staan alle grote oratoria van Bach, en diverse rollen uit opera's van Händel op haar repertoire, zoals Matilde in Lotario, Galatea in Aci, Galatea e Polifemo en Cleo in diens oratorium La Resurezzione, dat zij uitvoerde met het ensemble Contrasto Armonico.

Verder was zij te zien als Messaggera in Monteverdi's L'Orfeo met het Choeur de Chambre de Namur en La Fenice onder leiding van Jean Tubery en bij het Vantaa Baroque Festival, Festival Baroque de Pontoise, in Bilbao en Warschau.

Met de Lautten Compagney heeft zij de rol van Amastre gezongen in Händels opera Xerxes in een tournee door Duitsland, een rol die zij ook ten gehore bracht in een productie van het Theater an der Wien.

David Erler was born in the Saxon Vogtland. As a scholarship recipient of the Hanns-Seidel-Stiftung Munich, he studied voice in Leipzig, as well as master classes with Andreas Scholl and The King's Singers, and courses with Margit Legler (baroque gesture) and Maurice van Lieshout (historic improvisation).

Engagements as a soloist lead him around Germany as well as throughout Europe, working with directors such as Wolfgang Katschner, Hermann Max, Ludger Rémy, Manfred Cordes, Hans-Christoph Rademann,... In a solo capacity, David also works regularly with ensembles such as Lautten Compagney Berlin, Weserrenaissance Bremen, and Capella de la Torre.

David's broad repertoire ranges from renaissance polyphony to contemporary works and improvisation whilst the music of the German baroque remains his special passion. Thanks to his stylistic sensitivity and fine ensemble skills, David is also in great demand as a guest singer in vocal ensembles such as the ensemble Amarcord, Singer Pur and Vox Luminis.

Born in Oporto, Fernando Guimarães completed his singing degree at his hometown. As the winner of the L'Orfeo International Singing Competition, he sang the leading role of this Monteverdi Opera in Mantova (on the 400th birthday of its premiere), Berlin and Budapest.

Currently devoted mostly to the music of the Baroque and Classical periods, Fernando is regularly invited as a soloist by renowned groups such as L'Arpeggiata, Cappella Mediterranea, Pygmalion and Le Parlement de Musique. He was part of the european tours of the Ambronay European Baroque Academy in 2008 and 2009. His increasing discography comprises recordings for the labels Virgin, Ricercar and Ambronay Editions.

In Portugal, Fernando Guimarães is a regular fixture at the renowned Gulbenkian Foundation, and works frequently with the country's most important orchestras and foremost early music ensembles. Among Fernando's future engagements, we can count productions with Les Arts Florissants, Cappella Mediterranea Les Muffatti and L'Arpeggiata.

Roel Dieltiens studeerde in Antwerpen en in Detmold. Hij maakte zeer snel internationale naam als cellist en wordt tegenwoordig beschouwd als een autoriteit, zowel op moderne cello als op barokcello. Zijn sterke persoonlijkheid, overrompelende muzikaliteit en onconventionele aanpak brachten hem reeds van in het begin van zijn carrière op alle grote concertpodia van de wereld. Ook als kamermusicus verwierf hij grote internationale bekendheid als oprichter van het beroemde Ensemble Explorations. Sinds 2010 concerteert hij regelmatig met Andreas Staier en Daniel Sepec.

Voor de labels Harmonia Mundi en Etcetera verzorgde hij een hele reeks opnames die steevast op lovende kritieken en op grote publieke belangstelling konden rekenen.

Roel Dieltiens doceert cello aan de Hochschule der Künste van Zürich en zetelt als jurylid in internationale wedstrijden zoals de Leipzig Bach Wettbewerb, Moscow Tchaikovsky Competition, of de Belgrad Competition. Daarnaast is hij ook aan het Lemmensinstituut te Leuven verbonden als docent kamermuziek.

Roel Dieltiens studeerde in Antwerpen en in Detmold. Hij maakte zeer snel internationale naam als cellist en wordt tegenwoordig beschouwd als een autoriteit, zowel op moderne cello als op barokcello. Zijn sterke persoonlijkheid, overrompelende muzikaliteit en onconventionele aanpak brachten hem reeds van in het begin van zijn carrière op alle grote concertpodia van de wereld. Ook als kamermusicus verwierf hij grote internationale bekendheid als oprichter van het beroemde Ensemble Explorations. Sinds 2010 concerteert hij regelmatig met Andreas Staier en Daniel Sepec.

Voor de labels Harmonia Mundi en Etcetera verzorgde hij een hele reeks opnames die steevast op lovende kritieken en op grote publieke belangstelling konden rekenen.

Roel Dieltiens doceert cello aan de Hochschule der Künste van Zürich en zetelt als jurylid in internationale wedstrijden zoals de Leipzig Bach Wettbewerb, Moscow Tchaikovsky Competition, of de Belgrad Competition. Daarnaast is hij ook aan het Lemmensinstituut te Leuven verbonden als docent kamermuziek.

The Luxembourg-based professional vocal ensemble cantoLX was created in 2010 on the initiative of Camille Kerger, (European Institute of Choral Singing INECC), and its present artistic director Frank Agsteribbe.

The repertoire of cantoLX is mainly focused on Early Music in a variable ensemble: a group of 8 solo singers forms the nucleus of the ensemble expanding to a group of up to 40 singers for later 19th century and contemporary music. Still very much in its infancy it has already performed madrigals by Luca Marenzio, Leçons de Ténèbres by François Couperin and Joseph Hector Fiocco, as well as Eastern European baroque composers Frantisek Tuma (Stabat Mater) and Jan Dismas Zelenka (Responsoria), at prestigious venues like the Luxembourg Philharmonie or the Neumünster Abbey.

Future plans include concerts at the Early Music Festivals of Bruges & Utrecht. In October 2011 the symphonic choir will perform Fauré's Requiem with the Luxembourg Philharmonic Orchestra directed by Emmanuel Krivine.

Frank Agsteribbe (1968) is een veelzijdig musicus die zich profileert als dirigent, klavierspeler en componist. Binnen al zijn activiteiten zoekt hij naar een directe expressie, plasticiteit en levendige kleurrijkheid, dit zowel in opera – als dirigent en continuo – als in barok- of hedendaagse muziek. Vooral de raakvlakken tussen muziek uit de 17de of 18de eeuw met de muziek van vandaag genieten zijn bijzondere interesse; recente voorbeelden hiervan zijn de productie Vivaldi XL (Vivaldi en jazz), Vivaldi – Cage (2 x 4 seizoenen) en Frescobaldi – Cage (Arie Musicali).

Rousset vatte heel jong een passie op voor barokmuziek. Hij begon klavecimbel in Parijs bij Huguette Dreyfus, en vervolgens in Den Haag bij Bob van Asperen. In 1983 behaalde hij de prestigieuze Eerste prijs in het internationaal klavecimbelconcours in het kader van het Festival Oude Muziek in Brugge.

Hij begon toen zijn loopbaan als professioneel vertolker en dirigent. Hij begon eerst bij het ensemble Les Arts Florissants en bij Il Seminario Musicale, om in 1991 zijn eigen ensemble te stichten, Les Talens Lyriques.

Hij begon toen aan een brede ontdekkingstocht doorheen de Europese muziek van de 17de en 18de eeuw (opera's, cantates, oratoria, sonates, symfonieën, concerti). Tijdens zijn zoektocht ontdekte hij onuitgegeven partituren (Antigona van Traetta, La capricciosa corretta van Martín y Soler, Armida abbandonata van Jommelli), maar voert ook heel populaire werken uit.

Rousset is als dirigent en solist een vaste waarde bij talrijke festivals en in de grote concertzalen: Théâtre des Champs-Élysées, Théâtre du Châtelet, Théâtre du Capitole, De Nederlandse Opera, Opéra de Lausanne, Barbican Centre, enz.

Naast zijn activiteiten als dirigent van Les Talens Lyriques, concerteert hij als klavecinist tijdens internationale toernees.

In 1988 roept Eric Sleichim BL!NDMAN in het leven, een saxofoonkwartet met traditionele bezetting dat nieuwe speeltechnieken ontwikkelt en het repertoire voor het instrument gevoelig uitbreidt door het gedurig aftasten van de grenzen met andere disciplines. In 2008 groeit BL!NDMAN uit tot een collectief waarin 20 jaar podiumervaring van het oorspronkelijke kwartet BL!NDMAN [sax] wordt gedeeld met de jonge kwartetten BL!NDMAN [drums], BL!NDMAN [vox] en BL!NDMAN [strings]. Een collectief, exclusief samengesteld uit kwartetten, uniek in de muziekwereld.

Vier kwartetten, twee generaties, ontelbare mogelijkheden voor "ongehoorde" kruisbestuivingen. Een eigenwijs repertoire van oud en nieuw.

BL!NDMAN omarmt als vanouds andere kunstdisciplines, streelt de ogen, bevraagt de oren en draagt het experiment hoog in het vaandel. Elk concert is een belevenis.

(1958) vestigde zijn reputatie toen hij in de jaren 1980

samen met Thierry De Mey, Peter Vermeersch en Walter

Hus de groep 'Maximalist!' oprichtte. In 1988 riep Sleichim BL!NDMAN in het leven, een saxofoonkwartet dat nieuwe speeltechnieken ontwikkelt en het repertoire voor het instrument gevoelig aanvult. In 2008 werd BL!NDMAN uitgebreid met de jonge kwartetten BL!NDMAN [drums], BL!NDMAN [vox] en BL!NDMAN [strings].

Als componist-saxofonist verwierf Sleichim internationale

faam door de zeer eigenzinnige manier waarop

hij de saxofoon benadert ; hij maakt zowel gebruik van

snerpende veertjes, klanken van kleppen, plof- en smakgeluiden

als van de tonale kwaliteiten van het instrument.

Sleichim slaat in zijn werk graag bruggen naar

andere disciplines. Zo werkte hij behalve met choreografen

ook geregeld samen met theatermakers. Voor

Jan Fabre maakte hij dan weer de elektro-akoestische

score bij de video-installatie/performance The Angel of

Death (2003) en voor L'histoire des Larmes, de opener

van het Festival d'Avignon 2005, schreef hij de muziek.

In zijn speurtocht naar onontgonnen mogelijkheden

voor de saxofoon doorkruiste Eric Sleichim alle tijdperken,

en concentreerde zich rond de overgang naar de

eenentwintigste eeuw op de oude muziek. BL!NDMAN

plays Bach (1999) werd een ware succesproductie. Die

interesse voor oude muziek neemt niet weg dat ook

elektronica altijd een prominente plaats inneemt in

Sleichims muziek.

CRISTINA ZAVALLONI was born in Bologna. Leaning on a strong background in jazz, she went on expanding her studies in bel canto and in composition at the Conservatory in Bologna. She also studied classical and modern dance for several years. Her multidimensional skills enable her to perform both jazz and classical music. Zavalloni started in 1993 a long-term collaboration with Dutch composer Louis Andriessen, who wrote several works for her as a soloist, She has also collaborated with composers such as Michael Nyman and Gavin Bryars. Constantly in motion, Zavalloni has recently immerged herself in baroque music: in 2005 she sang Drusilla in Monteverdi's Incoronazione di Poppea, conducted by Rinaldo Alessandrini. In 2006, she sang the principal role in Platel – Cassol production, VSPRS, based on Monteverdi's Vespri della Beata Vergine and Maria Magdalena in Pitiè! (Les Ballets C de la B 2008-2009), inspired by Bach's Saint Matthew's Passion.

She is about to debut in Uri Caine's Lamentations at Stuttgart's Musikfest, and in Emanuele Casale's Conversazioni con Chomsky in Reggio Emilia.

(1974) is sinds 2010 de artistieke leider van de Werktank,

een Vlaams-Brabants productiehuis voor mediakunst.

d'Haeseleer is zelf ook videokunstenaar en produceert

video's en (interactieve) installaties. Het werk van

d'Haeseleer draait om de visualisatie en symbolisering

van de dynamiek van informatie- en dataverkeer in tijden

van glasvezelkabels, computers en modems. Hij

onderzoekt de lichamelijke en urbanistieke impact van

snelheid en vertaalt de alomvattende aanwezigheid van

media naar metabeelden. 'Special effects' spelen een

belangrijke rol in zijn werk, dat misschien best als een

'pixeldrama' of 'pixelsoap' omschreven kan worden en

zich vaak op het snijvlak van schilderkunst, videoclip, cinema

en performance bevindt.

d'Haeseleer gaat ook regelmatig aan de slag als videodesigner

in theater, dans of opera en maakt ook zijn eigen

voorstellingen. Hij ontwierp het videodesign voor de

Ringcyclus van Guy Cassiers in de Scala en heeft onder

meer samengewerkt met Ictus, Georges Aperghis, Transparant,

Kollectif Barakha, Isabella Soupart, Joji Inc, TUK,

en Köhn. Met BL!NDMAN werkte hij al eerder samen toen

hij S*CKMYP (Brussel 2000 Europese culturele hoofdstad)

verfilmde.

Ben Van Nespen (Antwerpen, 1978) behaalde aan het Lemmensinstituut te Leuven het meestergraads- en specialisatiediploma voor orgel bij Reitze Smits en tevens het meestergraadsdiploma voor klavecimbel bij Kris Verhelst. Hij behaalde een 1ste prijs voor klavecimbel in de "Nationale Muziekwedstrijd van het Gemeentekrediet" ('96-'97), naast een 1ste prijs op het 7e Orgelconcours te Leiden ('98), in de categorie "20ste-eeuwse muziek". in augustus 2009 behaalde hij de 1ste prijs op het orgelconcours "Musica Antiqua" te Brugge, als eerste Belg ooit in de geschiedenis van het festival.

Als solist op orgel en klavecimbel vertolkt hij een uitgebreid repertoire, met speciale aandacht voor o.a. de Engelse Virginalisten, de Noordduitse school en de Belgische symfonische orgelmuziek. Eveneens gaat zijn interesse uit naar nieuwe muziek.

Als continuospeler werkte hij o.a. met de ensembles Anima Eterna, B'Rock, Ricercar Consort e.a.. Ook was hij te horen met de orkesten van de Vlaamse Opera en de Muntschouwburg, de Filharmonie, en het Vlaams Radio Orkest.

The Prague baroque orchestra Collegium 1704 and vocal ensemble Collegium Vocale 1704 were founded by Václav Luks in 2005.

Since 2007, Collegium 1704 and Collegium Vocale 1704 are frequent guests of festivals such as Festival of La Chaise-Dieu and Sablé, the Festival de Musique de Sully & du Loiret, Festival Baroque de Pontoise, Rencontres Musicales de Vézelay.

Since 2008, both ensembles have regularly given concerts in Dresden, where, concurrently with Prague, they present their concert cycle Music Bridge Prague — Dresden, focussing primarily on Jan Dismas Zelenka, his contemporaries and his predecessors.

Concerts at Händel-Festspiele in Halle, Festival d'Ambronay and Festival Baroque de Pontoise, MAfestival Brugge, and concerts with Magdalena Ko?ená, Bejun Mehta and Vivica Genaux belong to the high-lights of 2011.

Their recordings have been favourably received in Europe and further afield. Officium defunctorum & Requiem by Zelenka was awarded CD of the Month and Editor's Choice of prestigious GRAMOPHONE Magazine in June 2011.

Václav Luks fully developed his passion for early music while studying at the Schola Cantorum Basiliensis in Switzerland, studying keyboard performance in the studios of J.–A. Bötticher and J. B. Christensen. Among his activities there was the co-founding of the wind octet Amphion, and he played principal horn at the Akademie für Alte Musik in Berlin. After returning to the Czech Republic, in 2005 he transformed his ensemble Collegium 1704 into a full-time baroque orchestra, and he founded Collegium Vocale 1704. He has earned renown in the world of early music not only as an outstanding player of orchestral and chamber music on the harpsichord and French horn, but also foremost as an exceptionally conductor gifted with unerring intuition and a feel for the interpretation of the works of such old masters as J. D. Zelenka, J. S. Bach and G. F. Händel...

Italian soprano Raffaella Milanesi completed her studies in her hometown, Rome, at the Accademia Nazionale di Santa Cecilia in 1997. Since then she sang many different roles from Ottavia in Monteverdi's Incoronazione di Poppea to Musetta in Puccini's La Bohème. She is a regular guest at the opera houses of Amsterdam, Antwerp, Bordeaux, Brussels, Lausanne, Luxembourg, Madrid, Montpellier, Paris, Salamanca, Toulouse, Vienna, as well as Festivals like Ambronay, Beaune, Eisenstadt, Innsbruck, Montpellier and Potsdam. She has worked with such distinguished conductors as: Mark Minkowski, Rinaldo Alessandrini, Ottavio Dantone, Alessandro de Marchi, Andrea Marcon, Hervé Niquet, Philippe Pierlot and Christophe Rousset. Her discography includes: La Capricciosa corretta (Cilla) and La grotta di Trofonio (Ofelia) with Christophe Rousset Il Re Pastore (Tamiri), Idomeneo (Elettra) and La Clemenza di Tito (Annio) with Adam Fischer; Handel's Cantate Italiane with Fabio Bonizzoni and La risonanza; Tolomeo e Alessandro (Alessandro) with Alan Curtis.

Markéta Cukrová was born in Prague. After graduating from Charles University in Prague she got professional training in singing at the State Conservatory in Bratislava, Slovakia. From then on she has been following the leadership of one of the most respected Czech singing teachers Marie Urbanová.

Since 1992 she has been frequently taking part in Early music projects in Czech Republic and Europe, both as a soloist and as a member of ensembles performing music ranging from Medieval to Baroque accompanied with authentic instruments (Collegium 1704, Arte Dei Suonatori). Regularly she appears at most distinguished festivals of differing genres.

She is enjoing a membership in the world-known Italian group Mala Punica, specialised in medieval Arte Subtilior.

She has been recording for Czech, French, Italian and Polish Radio Broadcasting and TV, for the first mentioned she completed a premiere Czech recording of Darius Milhaud's cantate Les Machines Agricoles.

Tomáš Král comes from Brno in Czech Republic, where he studied singing at Janacek Academy of Music Arts. In the year 2005, he participated in the project of "Bach-Prague-2005", where Václav Luks introduced the complete work of J. S. Bach at big Czech music festivals as The Prague Spring or The Festival of Church Music in ?eská Lípa etc. In the same year, he started to cooperate with the baroque ensemble of Collegium Marianum, Ensemble Inégal, Musica Florea and others. In 2006, he, directed by Jana Semerádová and her Collegium Marianum, took the part of Uberto from G. B. Pergolesi's comic intermezzo La Serva Padrona, which gave him an opportunity to perform at international music festivals not only in the Czech Republic, but also abroad. In the same year he participated with Gabriela Demeterová and with her Collegium in recording of bass arias from the collection of cantatas Opella Ecclesiastica Bohemian's baroque composer Josef Antonín Plánický. In 2007 he participated with Vacláv Luks and his Collegium 1704 at The Prague Spring, Dresdner Musikfestspiele, Festival de Sablé and Festival de la Chaise Dieu, where he introduced the work of J. D. Zelenka – Missa Votiva. In 2008 he started to work with french ensemble Doulce Mémoire, which gave him an opportunity to sing in three differences programes – Une tour de Babel musical, Requiem des Rois de France and solo program of Caccini´s music Les Roses d´Ispahan. In last year he was singing a role of Guglielmo in a regional theater in Olomouc.

Born in London in 1984, of French parents, Sebastian Monti begins the violin and the organ at the age of 10 to the Academy Couperin de Tournan-en-Brie. Very fast fascinated by the music of the XVIIth and XVIIIth centuries, he is also interested in the vocal directory. In 2004, he integrates the Center of Baroque Music of Versailles as student-bard where he works the singing and approaches the baroque directory with Gaël de Kerret, Hélène Dufour, Julie Hassler, Frédérique Desenclos and Arnaud Pumir. He also participates in Master's degree-class of Marteen Konigsberger, Alain Buet, Isabelle Poulenard, Isabelle Desrochers, Christine Schweitzer, Pierre Mervant and Valérie Guillorit. In 2007, Jean-Claude Malgoire, François Bazola, Benoît Haller and Christine Schweitzer award him, unanimously, his diploma of musical studies of singing with a very-good mention. At the same time, he approaches the classic and romantic directory with Micaela Etcheverry.

In 2007, under the Hervé Niquet's educational responsibility, he participates in the Baroque Academy of Ambronay (dedicated this year to Le Carnival et la Folie byAndré-Cardinal Destouches) and sings in Cadmus et Hermione by J. B. Lully managed by Vincent Dumestre and represented to the Opera Comique of Paris.

Since 2008, he sings regularly within the Concert d'Astrée managed by Emmanuelle Haïm (Thésée de Lully in the Théâtre des Champs Elysées, Hyppolite de Rameau in the Capitol of Toulouse, Dardanus de Rameau in the opera of Lille, Caen and Dijon). Besides, he is also sought by Ton Koopman, Hugo Reyne, Pierre Cao and Jérôme Correas (Paladins), Rolandas Muleika ( Antiphona), Philippe le Corf (Aria Voce), Marek Stryncl ( Musica Florea), Michel Laplénie ( Saggitarius) engage him as soloist.

In 2009, he occurs in recital around Diechterliebe de Robert Schumann and Fidelio de Beethoven's extracts.

In 2010 he sings the role title of Atys by Lully with Almazis of Iakovos Pappas in Megaron of Athens, and the role title of Actéon by Charpentier with Talens Lyriques supervised by Christophe Rousset to the Imperial Theater of Compiègne. He also appears as tenor soloist in the Vespers to the Virgin by Monteverdi (Prague), in the Officium defunctorum & Requiem for Auguste III by Zelenka in Beaugency as well as on Zelenka recording for the German label Accent (2010) all together with Collegium 1704 & Collegium Vocale 1704 under the baton of Václav Luks. He sings as tenor soloist in the Great Mass in C by Mozart to the festival "Music in Morvan" supervised by Pierre Cao.

Soon, you can hear him in the Evangelist of the Saint John's Passion by Bach to the Philharmonic Hall of Berlin supervised by Gerhard Oppelt with Berlin Baroque, in the role title of Orphée by Gluck (version original of 1774) in the House of the Music of Nanterre supervised by Dominique Daigremont with Les Gouts Réunis, in Apollon's role in the opera Le Pouvoir de l'Amour by Pancrace Royer in Montansier's Theater in Versailles supervised by Patrick Bismuth and in various programs of music crowned to the festivals of Chaise-Dieu, Sablé, Ambronay, Pontoise, Poissy, Hamburg, Dresden and Prague.

In 1988 roept Eric Sleichim BL!NDMAN in het leven, een saxofoonkwartet met traditionele bezetting dat nieuwe speeltechnieken ontwikkelt en het repertoire voor het instrument gevoelig uitbreidt door het gedurig aftasten van de grenzen met andere disciplines. In 2008 groeit BL!NDMAN uit tot een collectief waarin 20 jaar podiumervaring van het oorspronkelijke kwartet BL!NDMAN [sax] wordt gedeeld met de jonge kwartetten BL!NDMAN [drums], BL!NDMAN [vox] en BL!NDMAN [strings]. Een collectief, exclusief samengesteld uit kwartetten, uniek in de muziekwereld.

Vier kwartetten, twee generaties, ontelbare mogelijkheden voor "ongehoorde" kruisbestuivingen. Een eigenwijs repertoire van oud en nieuw.

BL!NDMAN omarmt als vanouds andere kunstdisciplines, streelt de ogen, bevraagt de oren en draagt het experiment hoog in het vaandel. Elk concert is een belevenis.

(1958) vestigde zijn reputatie toen hij in de jaren 1980

samen met Thierry De Mey, Peter Vermeersch en Walter

Hus de groep 'Maximalist!' oprichtte. In 1988 riep Sleichim BL!NDMAN in het leven, een saxofoonkwartet dat nieuwe speeltechnieken ontwikkelt en het repertoire voor het instrument gevoelig aanvult. In 2008 werd BL!NDMAN uitgebreid met de jonge kwartetten BL!NDMAN [drums], BL!NDMAN [vox] en BL!NDMAN [strings].

Als componist-saxofonist verwierf Sleichim internationale

faam door de zeer eigenzinnige manier waarop

hij de saxofoon benadert ; hij maakt zowel gebruik van

snerpende veertjes, klanken van kleppen, plof- en smakgeluiden

als van de tonale kwaliteiten van het instrument.

Sleichim slaat in zijn werk graag bruggen naar

andere disciplines. Zo werkte hij behalve met choreografen

ook geregeld samen met theatermakers. Voor

Jan Fabre maakte hij dan weer de elektro-akoestische

score bij de video-installatie/performance The Angel of

Death (2003) en voor L'histoire des Larmes, de opener

van het Festival d'Avignon 2005, schreef hij de muziek.

In zijn speurtocht naar onontgonnen mogelijkheden

voor de saxofoon doorkruiste Eric Sleichim alle tijdperken,

en concentreerde zich rond de overgang naar de

eenentwintigste eeuw op de oude muziek. BL!NDMAN

plays Bach (1999) werd een ware succesproductie. Die

interesse voor oude muziek neemt niet weg dat ook

elektronica altijd een prominente plaats inneemt in

Sleichims muziek.

CRISTINA ZAVALLONI was born in Bologna. Leaning on a strong background in jazz, she went on expanding her studies in bel canto and in composition at the Conservatory in Bologna. She also studied classical and modern dance for several years. Her multidimensional skills enable her to perform both jazz and classical music. Zavalloni started in 1993 a long-term collaboration with Dutch composer Louis Andriessen, who wrote several works for her as a soloist, She has also collaborated with composers such as Michael Nyman and Gavin Bryars. Constantly in motion, Zavalloni has recently immerged herself in baroque music: in 2005 she sang Drusilla in Monteverdi's Incoronazione di Poppea, conducted by Rinaldo Alessandrini. In 2006, she sang the principal role in Platel – Cassol production, VSPRS, based on Monteverdi's Vespri della Beata Vergine and Maria Magdalena in Pitiè! (Les Ballets C de la B 2008-2009), inspired by Bach's Saint Matthew's Passion.

She is about to debut in Uri Caine's Lamentations at Stuttgart's Musikfest, and in Emanuele Casale's Conversazioni con Chomsky in Reggio Emilia.

(1974) is sinds 2010 de artistieke leider van de Werktank,

een Vlaams-Brabants productiehuis voor mediakunst.

d'Haeseleer is zelf ook videokunstenaar en produceert

video's en (interactieve) installaties. Het werk van

d'Haeseleer draait om de visualisatie en symbolisering

van de dynamiek van informatie- en dataverkeer in tijden

van glasvezelkabels, computers en modems. Hij

onderzoekt de lichamelijke en urbanistieke impact van

snelheid en vertaalt de alomvattende aanwezigheid van

media naar metabeelden. 'Special effects' spelen een

belangrijke rol in zijn werk, dat misschien best als een

'pixeldrama' of 'pixelsoap' omschreven kan worden en

zich vaak op het snijvlak van schilderkunst, videoclip, cinema

en performance bevindt.

d'Haeseleer gaat ook regelmatig aan de slag als videodesigner

in theater, dans of opera en maakt ook zijn eigen

voorstellingen. Hij ontwierp het videodesign voor de

Ringcyclus van Guy Cassiers in de Scala en heeft onder

meer samengewerkt met Ictus, Georges Aperghis, Transparant,

Kollectif Barakha, Isabella Soupart, Joji Inc, TUK,

en Köhn. Met BL!NDMAN werkte hij al eerder samen toen

hij S*CKMYP (Brussel 2000 Europese culturele hoofdstad)

verfilmde.

Frank Deleu (1952) is licenciaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde, met specialisatie Musicologie. In 1980 werd hij eerste laureaat van de Internationale Beiaardwedstrijd te Dijon. Hij studeerde af aan de Koninklijke Beiaardschool van Mechelen. Frank Deleu is ook stadsbeiaardier van Damme en Menen. Eerder was hij ook stadsbeiaardier van Izegem en Kortrijk. Hij concerteert regelmatig in binnen- en buitenland. Hij ondernam verschillende concertreizen naar Amerika en Canada. Hij is bestuurslid van de Vlaamse Beiaardvereniging en sinds 2006 is hij bestuurslid van de Beiaard Wereld Federatie.

Hij was hoofd van VRT-Radio 2 West-Vlaanderen en intendant van het VRT Filharmonisch Orkest en Koor. Thans is hij nog werkzaam bij VRT, Radio Klara, als muziekproducer.

Hij was adjunct-stadsbeiaardier van Brugge vanaf 1984 tot hij Aimé Lombaert opvolgde als stadsbeiaardier in 2008.

Ars Antiqua Austria was founded in Linz in 1995 with the aim of bringing to audiences the roots of specifically Austrian baroque music played on period-instruments.

The core of Ars Antiqua Austria consists of 8 musicians, directed by Gunar Letzbor. When the music requires more musicians, the ensemble is augmented.

During the early years ARS ANTIQUA AUSTRIA performed numerous concerts while researching in depth the achievements of Austria's Baroque composers. Many works were given their first performance in modern times. Enthusiastic reviews welcomed CDs of music by Biber, Conti, Caldara, Schmelzer, Muffat and J.S.Bach.

In 2000 Ars Antiqua Austria started a cycle of concerts in Konzerthaus Wien on the theme of Austrian Baroque music. Beginning with 2001 the ensemble is playing a leading part in a concert series with more than 90 concerts called „Sound of Cultures - Culture of Sound".

The recent tours have taken the ensemble to the Festival de la Musique Baroque at Ribeauville; the Berlin Festival of Ancient Music; the Festival Printemps des Arts at Nantes; the Mozartfest at Würzburg; the Tage alter Musik at Herne, Salzburger Festspiele, Resonanzen Wien, Klangbogen Wien.

Gunar Letzbor studied composition, conducting and violin at Linz, Salzburg and Cologne. His encounters with Nicolaus Harnoncourt and Reinhard Goebel ignited a deep passion for period instruments and performance practice, leading him to perform extensively with Musica Antiqua Köln, the Clemencic Consort, La Folia Salzburg, Armonico Tributo Basel and the Wiener Akademie.

In 1995 Gunar Letzbor founded his own ensemble, Ars Antiqua Austria, Corollaries of this voyage of re-discovery have been not only the unexpected finds of musical masterpieces otherwise destined to languish in obscurity, but also the articulation of a uniquely central-European instrumental sound and its often deeply spiritual inspiration.

As a soloist and with Ars Antiqua Austria, Gunar Letzbor has made numerous recordings.

He teached at the Musikhochschule in Lubeck, Germany and at the Musikhochschule Konservatorium Wien; he is a widely respected teacher, giving summer courses across Europe.

Mit dem Gründungsjahr 1071 gehören die St. Florianer Sängerknaben zu den traditionsreichsten und ältesten Knabenchören der Welt. Der berühmte Komponist Anton Bruckner, der in der Stiftskirche unter „seiner" Orgel begraben liegt, ist ebenso aus den Reihen der Sängerknaben hervorgegangen wie zahlreiche andere Musikerpersönlichkeiten. Die Gestaltung der Kirchenmusik gehört heute nach wie vor zu den Kernaufgaben der Sängerknaben. Der Chor hat in den letzten 10 Jahren sämtliche Erdteile bereist, bei bedeutenden Musikfestspielen (u. a. Salzburger Festspiele, Wiener Festwochen, Festival d'Aix en Provence) mitgewirkt und arbeitet immer wieder mit den berühmtesten Orchestern (u. a. Wiener Philharmoniker, Cleveland Orchestra,...) und Dirigenten zusammen. Solisten der St. Florianer Sängerknaben singen häufig die für Knaben vorgesehenen Rollen, beispielsweise die „Drei Knaben" in Mozarts „Zauberflöte" unter der Leitung von René Jacobs. Die reichhaltige Diskographie der St. Florianer Sängerknaben umfasst nicht nur traditionelle österreichische Musik, Volks- und Weihnachtslieder, sondern auch Aufnahmen Alter Musik in Zusammenarbeit mit renommierten Spezialensembles auf historischen Instrumenten.

Künstlerischer Leiter ist seit dem Jahr 1983 Franz Farnberger.

geboren 1952 in Schrems, studierte ab 1970 an der Universität Wien (Geschichte) und an der Musikhochschule (Schulmusik und Klavier). 1974 Lehramtsprüfung und Lehrbefähigungsprüfung, 1977 Mag. phil, 1981 Diplom Klavier-Vokalbegleitung.

Von 1976 bis 1983 war er Kapellmeister der Wiener Sängerknaben. Er leitete ca. 800 Konzerte auf der ganzen Welt und studierte die Buben für die Messen in der Hofburgkapelle, Mitwirkungen in der Staatsoper und für Schallplattenaufnahmen ein (Zusammenarbeit mit berühmten Dirigenten wie Herbert von Karajan, Claudio Abbado, Nikolaus Harnoncourt etc.).

Seit 1983 ist Franz Farnberger künstlerischer Leiter der St. Florianer Sängerknaben. Er unternahm mit dem Chor Konzertreisen u. a. nach Japan, Australien und Südamerika und leitete zahlreiche CD- und Fernsehaufnahmen.
Er war 10 Jahre lang Leiter der Linzer Singschule und unterrichtet derzeit auch an der Anton Bruckner Universität in Linz.

Born in Innsbruck, the Alto gained his first musical experiences as a chorister for the Wiltener Sängerknaben, where he was the alto soloist in many concerts and tours.

Markus Forster was educated at the University "Mozarteum" and then at the University for Music and Arts in Vienna. In addition he visited master courses with Kurt Widmer and Paul Eswood.

The soft timbre of his alto voice makes this singer a soloist much in demand for the great Oratorios and Passions of Bach and Händel. This concert practise leads him to Porto, Luzern, Amsterdam.

Markus Forster regularly works with renowned ensembles like the Clemencic Consort, Capriccio Basel, Ars Antiqua Austria and the Orfeo Baroque Orchestra in many European countries. Numerous radio and CD recordings are documents of this work.

His solo work is equally extensive and lead him to a solo concert tour to Israel, to the Wiener Musikverein, the Palau de la música (Barcelona), the Imperial Residence in Innsbruck, the Teatro Carlo Felice (Genua), amongst others.

Beneath his broad concert repertoire, Markus Forster is also dedicated to the wonderful world of the opera.

Markus Miesenberger

De Oostenrijkse tenor Markus Miesenberger (°1978) studeerde in Linz and Wenen. Hij heeft een brede concertervaring in de belangrijkste concerthuizen en festivals in Europa: Konzerthaus Wenen, Mozartfest Salzburg, Styriarte Graz, Schlosstheater Schönbrunn, Hongaarse Staatsopera,...

Ook in het operagenre is Markus Miesenberger een veelgevraagde solist. Daarnaast bouwt hij een carriere uit als oratorium – en liedzanger. Op zijn repertoire staan o.a. DIE SCHÖNE MÜLLERIN van F. Schubert en DICHTERLIEBE van R. Schumann en liederen van J. Haydn en L. van Beethoven.

Markus Miesenberger werkt op regelmatige basis samen met Ars Antiqua Austria o.l.v. Gunar Letzbor.

Gerd Kenda, born in Klagenfurt, Austria studied at the University of Music and Performing Arts (musical education/voice/vocal pedagogics).

1986: concert diploma with honor and Bachelor of Arts, award of honor by the Ministry of Science, Austria.

Courses in performing with Josef Mertin, Andrew Parrot and Norman Shetler.

Finalist at international vocal competitions like Bach competition Leipzig, Germany in 1988 and Schubert competition Graz, Austria in 1990.

Performances in opera productions at the festival of modern arts steirischer herbst as well as in the Opera Graz ("Narzissus" by Beat Furrer and "Moses and Aaron" by Arnold Schönberg) and in 2003 "Begehren" by Beat Furrer at the Ruhrtriennale in Bochum 2005/2006 "Dafne" by Antonio Caldara in Damtschach 2006 "I hate Mozart" in Vienna (Theater an der Wien) 2008 "Melancholia" by G.F. Haas in Paris (world premiere) and Graz "Fama" by Beat Furrer in Salzburg and Berlin 2009 "Death in Venice" by Benjamin Britten in Vienna (Theater an der Wien)

Appearances at international festivals such as Salzburg festival, styriarte Graz, Festwochen der Alten Musik Innsbruck, Budapester Musikfrühling, Dresdner Musikfestspiele, Donaueschinger Musiktage, Musikfestival Luzern, Tage Neuer Musik Zürich and Pfingstfestspiele Salzburg.

Cooperations with ensembles such as ars antiqua austria, cantus graz, Clemencic consort, Vokalensemble NOVA and Klangforum Wien.

Since 1987 teacher at the University of Music and Performing Arts Graz (voice and vocal pedagogics) and trainer for elocution at the Graz University.

Conductor of the choir chor pro musica graz and artistic director of Chorakademie Kärnten.